در ذخيره هولوگرافيک داده‌ها، در مقايسه با ذخيره روي ديسک‌های استاندارد و حافظه‌های فلش امروزي از راهبرد متفاوتي براي پردازش و ضبط داده‌ها استفاده مي‌شود و در واقع از يک ماده ضخيم حساس به نور کمک گرفته مي‌شود. هنگامي‌كه اين روش جديد به تكامل برسد، مي‌توان با تاباندن ليزر با زاويه‌هاي متفاوت، چندين عکس را (شايد هزاران عکس) در محلي يکسان از فضاي حافظه ضبط کرد.